HURRA HURRA HURRA

Dostaliśmy zaproszenie na konferencję

Na początku było smutno… Od kilku dni nie mogłam odebrać poczty, na którą niecierpliwie czekałam…
Mój komputer oszalał i w odstępach 5 minut po prostu się wyłączał.
Najgorsze było to, że kiedy już się zalogowałam i pojawiała się lista nowych listów… wszystko znikało i całą „pracę” z logowaniem należało powtarzać.

Wiedziałam, że dostaliśmy e-maila już w nocy, ale jakiego to pozostawało tajemnicą.

Pocztę odebrałam w szkole…

I SZALEŃSTWO OGARNĘŁO WSZYSTKICH!!!

Koordynatorkę projektu, , Dziewczyny, Dyrekcję Szkoły, opiekuna ( mnie)

Wszyscy chcieli jechać…

Cieszę się, że spotkam ludzi, których poznałam wirtualnie… Jejku jak się cieszę !!!

Zauważyłam, że doskonale i efektywnie pracuję wtedy, gdy „goni” mnie czas. Pod jego presją do głowy przychodzą mi świetne pomysły i realizacja trwa krócej. Być może to wynik słabej organizacji czasu, ponieważ źle planuję i wiele spraw zostawiam na ostatnią chwilę , ale efekt zawsze zdumiewa

Dziś w końcu udało mi się znaleźć utwór, do którego dziewczyny zatańczą podczas widowiska z okazji obchodów uchwalenia Konstytucji 3 Maja. „To cała prawda” Piotra Rubika – muszę tylko dokonać małej edycji piosenki .

Projekty w Naszej Szkole zbliżają się do końca. Wspólnie z Mamą - to drugi opiekun w projekcie „Uczeń z Klasą” - mobilizujemy Dzieciaki do pracy. Dwie grupy mają już gotowe prezentacje, dwie są w trakcie podsumowań .

To będzie WIELKIE WYDARZENIE w Naszej Szkole – widownię stanowić będą nie tylko uczniowie, ale również władze naszego miasta, dyrektor Domu Kultury i Przedszkola i wielu innych, ważnych dla nas, ludzi.

Teraz jednak czeka nas wycieczka do Torunia!!!
Już nie mogę się doczekać!!!
Dawno nie byłam w tym mieście...
Uwielbiam toruńską starówkę i oczywiście... strzelanie z łuku

To pełna ciepła osoba , która ma niesamowity dar mobilizacji do pracy. Dziewczyny ponad półtorej godziny rozciągały się, koncentrowały na tańcu i poznawały nowe sekwencje kroków, które wykorzystamy w nowej choreografii podczas Festiwalu Kultury Młodzieży Szkolnej w Kielcach 2008 .

Zauważyłam, że Dziewczęta nie wstawiły żadnej fotki, więc ja wrzucę jedną...

P.S. Pani Paulina ma do nas przyjechać Już niedługo .

A TU DZIEWCZĘTA Z PANIĄ PAULINĄ PRZY LOGO SZKOŁY

To były niesamowite dwa dni mojego życia. 12-13 kwietnia 2008.

Uczestniczyłam w warsztatach z hip hopu, które prowadził światowej sławy choreograf, obecnie pracujący z uczestnikami You Can Dance – VIET DANG

Po pierwsze kradnie serca dzięki swojemu uśmiechowi, który nie schodzi z buzi . Jest Wietnamczykiem o pięknych, kruczoczarnych, długich włosach...
To dobry pedagog, który w umiejętny sposób przekazuje swoją wiedzę na temat tańca. Bardzo ważnym dodatkiem Jego choreografii są emocje, które tancerz musi wkładać w ruchy. Bez tego nie ma tańca.

Tancerz – artysta ma opowiadać swoim ciałem, energią jakąś historię. Ma być twórcą – dlatego choreografie Vieta są takie niesamowite – każdy człowiek może w nie wprowadzić część siebie.

Technicznie było ciężko, ponieważ nigdy nie tańczyłam hip - hopu, ale atmosfera zajęć i podejście Vieta sprawiły, że mimo braków w technice, z którymi zamierzam walczyć, zajęcia zapamiętam na długo…

Już teraz zbieram kasę na kolejne spotkanie z Uśmiechniętym Wietnamczykiem, który obudził we mnie miłość do hip-hopu

...JUŻ PO ZAJĘCIACH...

Wyobraźcie sobie, że wczoraj przespałam budzikowe powitanie… a potem, jak szalona biegłam do pracy…

Wieczorem natomiast "oszalał" mój komputer i nie mogłam zalogować się do bloga ...

Skarżysko powitało nas piękną pogodą i nieziemska atmosferą… Może to za sprawą samego miejsca . Trafiliśmy do Domu Pielgrzyma przy Sanktuarium Matki Boskiej Ostrobramskiej.
Dzięki uprzejmości Sióstr i Pań pracujących w sekretariacie mogłyśmy zwiedzić sanktuarium i podziwiać przepiękne witraże, które znajdują się w kościele.

PRZY SANKTUARIUM MATKI BOSKIEJ OSTROBRAMSKIEJ

Późno wieczorem uczestniczyliśmy w Apelu, podczas którego (nie pozostaliśmy niezauważeni )

Noc była za krótka, ale pełne sił wstałyśmy i wyruszyłyśmy na konkurs.
Po próbie parkietu były już tylko przygotowania do występu.

TU PRZED KONKURSEM...

Poziom był bardzo wysoki – zespoły przyjechały z całego kraju (nawet z Leska), ale organizatorom udało się stworzyć radosną atmosferę, a wszystko było dopięte na ostatni guzik.

Dziewczyny pokazały się z najlepszej strony – z kocimi makijażami i doskonałymi humorami odnalazły swoje miejsce na scenie i zostały zauważone przez sędziów .

EKIPA HIP-HOPOWA DO TAŃCA JEST GOTOWA :)



MRAUUU... MAKIJAŻE GOTOWE DO DRUGIEGO UKŁADU

Ze Skarżyska wróciłyśmy z mięciutkim misiem, którego każda chciała tulić i całować…
I z pierwszą statuetką, która stanęła na centralnym miejscu naszego szkolnego korytarza.

NASZA STATUETKA



I OBCAŁOWYWANY... MISIAK :)

jednym z tych obowiązków jest nauczanie posługiwania się poprawną i czystą polszczyzną .

U nas w szkole, podobnie jak w innych znanych mi placówkach, największy problem pojawia się przy pisaniu poprawnym ortograficznie .

http://www.edukacja.edux.pl/p-170-ortografia-na-wesolo-czyli-o-nietypowych.php

znalazłam kilka ciekawych ćwiczeń, które przytaczam.

Skojarzenia ortograficzne – samodzielne tworzenie skojarzeń wyrazów

Król - piszemy przez „ó” zamknięte,
bo insygnia władzy królewskiej to okrągłe jabłko i proste berło, tak jak kółko i kreska w głosce „ó”.

Ogórek – piszemy przez okrągłe „ó” zamknięte,
bo możemy go pokroić na okrągłe plasterki, a ogonek przypomina kreskę nad „ó”.

Rodziny wyrazów – łączenie w grupy tematyczne

Przykład dla rodziny wyrazów z głoską „h”:

- "h" hałasujące (np. hałas, harmider, huk, helikopter, huragan)
- "h" huśtające się” (np. huśtawka, hamak, wahadło)
- "h" historyczno – bohaterskie” (bohater, heros, hetman, hrabia, husarz, hołd, husaria, Herkules)
- "h" hultajskie (np. hultaj, hołota, hulanka, heca)

Wcześniej wspominałam o zagadkach ortograficznych, które ułatwiają pisownię wyrazów.
Znakomicie sprawdzają się w klasach młodszych, ale wystarczy dobrać inne, poważniejsze przykłady słów,
a z powodzeniem pasować będą na lekcje dla uczniów starszych.

Ma długie uszy, futerko puszyste.
Za smakiem chrupie
sałaty listek.

* * *

Ma dwa rogi i niestety

nie pasuje
do karety.


* * *

Mieszka wśród lasu, orzeszki zjada,
w dziupli na zimę
zapasy składa.


* * *

Albo bywa ptakiem - dużym, szaropiórym,

albo wiadro ze studni
wyciąga do góry.

* * *

Wonny, słodki, w smaku miły.
Pszczółki latem
go zrobiły.

Na koniec oczywiście trzeba wspomnieć o KOLOROWEJ ORTOGRAFII

http://www.ortofrajda.pl/ metoda jest bardzo ciekawa, ale i rozbudowana. Pracochłonna, ponieważ dzieci muszą zaznaczać na kolorowo literki w wyrazach, ale u mnie sprawdza się znakomicie i przynosi efekty.

ó różowe od dziś będzie
granatowe rz wszędzie
ż zielone niezawodnie
h brązowe - bardzo modnie
wyjątki czerwone
ch i u czarnym posmalone

Marzę, by prace, które sprawdzam były bezbłędne, ale jeszcze sporo czasu upłynie zanim tak się stanie. Mam jednak nadzieję, iż lekcje, które prowadzę i te, które jeszcze przede mną pomogą moim uczniom pisać doskonale i poprawnie .

Zainspirowała mnie jedna z Pań nauczycielek (to złota rączka), na której blog często zaglądam .

Tak na marginesie to projekt „uczeń z klasą” ma na mnie ogromny wpływ.
Bardzo się cieszę, że moje dziewczyny zamarzyły o tytule ucznia z klasą, że i ja zaczęłam pisać .

Dzięki temu poznałam bardzo wielu ciekawych ludzi i boję się pomyśleć co będzie po… Czy już nie będzie blogów, czy dzieciaki tak po prostu przestaną pisać .

Dla niektórych to niesamowita przygoda, której nie chcą kończyć. Dzięki blogowaniu otworzyli się na innych – nieśmiali pokazali, jak wiele potrafią, zdolni ujawnili swoje pasje i zainteresowania.
Niesamowite, jak wirtualny świat może wkraczać w nasze życie.
Tyle chciałabym jeszcze napisać, o tylu rzeczach wspomnieć. Poszukać odpowiedzi na pytania – jaka jest moja praca, dlaczego zostałam właśnie nauczycielem…
Opowiedzieć o fascynacji językiem polskim i mojej miłości - tańcu.
Boję się, że nie zdążę, że projekt się skończy…

Moje dziewczyny mają tak bardzo napięty harmonogram, wiele chciałyby zrobić…
Gonią ich terminy, przez palce ucieka czas…

ETAPU POWIATOWEGO

Czy wiecie, że wahać wymienia się na g w wyrazie waga.

Gdy wybiła godzina 16 zaczęłam zajęcia taneczne. Teraz wykorzystujemy każdą wolną chwilę na próby, ponieważ 29 marca 2008 roku bierzemy udział w konkursie „RYTMICZNE PLĄSY” w Skarżysku Kamiennej. Wiem, że dziewczyny czasem mają mnie dość, ale muszę ich motywować do pracy. Wiem, że są zmęczone, że chwilami chciałyby odpuścić… Szanuję i cenię je za to, że jednak nie odpuszczają, że się starają, że po prostu są, znoszą moje humory i cierpliwie powtarzają sekwencje taneczne.

I tak od 16 do 17.30 ćwiczyłyśmy, powtarzałyśmy oraz bawiłyśmy się - niecodziennie … „na ludowo”.
O tym jednak napiszą dziewczyny na swoim blogu .

Dopiero, gdy wróciłam do domu zdałam sobie sprawę z tego, że święta… już za chwilę, za moment, a ja mam… nieumyte okna, nieposprzątany dom, nieupieczone ciasta (z tym będzie ciężko) i wiele innych rzeczy… niezrealizowanych .

...usiadłam na łóżku, owinęłam się w koc, wzięłam do ręki książkę i zaczęłam czytać… Dziewczynki usiadły w swoich książeczkach (dosłownie usiadły w książeczkach) i tak minęły dwie godziny. Muszę przyznać, że było mi to potrzebne jak woda rybie (w końcu jestem zodiakalną rybką) - odpoczynek i spokój…
Teraz pewnie będę biegała jak szalona po domu, robiąc wszystkie rzeczy naraz. Na pewno z czymś nie zdążę, o czymś zapomnę, czegoś nie załatwię...

Ale w Niedzielę pójdę do Kościółka i poczuję magię Tego, co się stanie. I to będzie piękne...

Władysław Kopaliński tak pisze o PALMIE

„Gałązka wierzbowa, malinowa itp. (zależnie od lokalnej tradycji), poświęcana w Niedzielę Palmową, barwnie ozdobiona, używana do święcenia pól w poniedziałek wielkanocny; była narzędziem ludowych praktyk magicznych, jak zamawianie piorunów, odwracanie wód powodzi, okadzanie chorego bydła, ściąganie deszczu…”

SYMBOLIKA PALMY - Słońce, światło, natura boska, aniołowie, męczeństwo, dusza, wzniosłość, proroctwo, nadzieja, sprawiedliwość, stanowczość, żyzność, miłość, czystość, dobrodziejstwo, drzewo życia, mądrość, zwycięstwo, nagroda, triumf, podbój, chwała, radość, zmartwychwstanie…

Na podstawie SŁOWNIKA SYMBOLI Władysława Kopalińskiego

A to fotki z tamtorocznej NIEDZIELI PALMOWEJ w miejscowości ŁYSE

I moja MAMA... na tle PALM i PALEMEK

Moje Ekspodniczki...

Eksplozja istnieje od 2002 roku, a więc już prawie 6 lat. Na początku była to grupa typowo teatralna (nazywała się wtedy MASKARADA) – przygotowywaliśmy widowiska na różne uroczystości. Marzyła mi się nawet klasa o profilu teatralnym… Wszystko jednak zmieniło się jednego dnia .

To był koniec roku szkolnego 2005/2006. Miałam przygotować część artystyczną – krótką i radosną i tak się stało – pożegnaliśmy szkołę na wesoło, a na koniec zaproponowaliśmy wszystkim dwuminutową zabawę przy muzyce. Piątoklasiści spisali się na medal, doskonale zatańczyli dwuminutowy układ, który dla nich ułożyłam . Dzieciaki i nauczyciele świetnie się bawili. Grupę pożegnano gromkimi brawami... I wtedy stwierdziłam, że jeszcze nigdy nie widziałam na twarzach moich uczniów takiej radości, siły i zaangażowania. Chciałam, by trwała...

Od zawsze fascynował mnie taniec, mam w swojej dyskografii szereg najznakomitszych utworów, filmów muzycznych – starszych i współczesnych. Chodziłam i chodzę na każdą premierę kinową filmów tanecznych, dodają mi energii i sprawiają, że prawie zawsze mam dobry humor . Bałam się, nie miałam wykształcenia muzycznego, nie ukończyłam choreografii, byłam samoukiem, który nagle poczuł, że zaczyna coś tworzyć… Pomogłam dzieciakom się otworzyć, wyrzucać z siebie złe emocje, wzmacniać dobre...
Rozpoczęłam zajęcia w szkole tańca, by poprawić swoja technikę i uczyć moje tancerki z pewnością, że to, co robię jest dobre i wartościowe .

Spotykam się z Nimi dwa razy w tygodniu, ćwiczymy dwie godziny zegarowe (czasem dłużej). Wszystko zaczynam rozgrzewką, potem trochę rozciągania i wyklaskiwania lub wytupywania rytmu. Niekiedy trzeba pracować więcej – gdy wyjeżdżamy na przegląd lub festiwal ćwiczymy więcej, spotykamy się w soboty… Praca polega przede wszystkim na utanecznianiu i poznawaniu techniki tańca klasycznego. To nasza baza, na której budujemy wspólnie kompozycję układów, łącząc elementy różnych rodzajów tańca.

Grupa bierze udział w wielu warsztatach tanecznych – wyjazdowych i tych organizowanych na miejscu w Kałuszynie. Tylko w tamtym roku szkolnym wymienić można: warsztaty wyjazdowe w Ustroniu Jaszowcu (ferie zimowe), warsztaty tańca jazzowego w Kałuszynie oraz wakacyjne warsztaty podczas XXXIV Festiwalu Kultury Młodzieży Szkolnej w Kielcach.

30 września 2007 roku odwiedził nas choreograf z Gdańska i poprowadził zajęcia z hip-hopu. Dziewczyny były przezadowolone, a układ który zaproponował Pan Sebastian i którego nauczył ma szczególne miejsce w ich serduchach.

W czasie wolnym jeździmy do teatru na musicale, dziewczyny uwielbiają takie wycieczki. Ostatnio byłyśmy na Kotach, Akademii Pana Kleksa. Teraz chcemy wybrać się na Upiora w Operze . Bilety są bardzo drogie, ale dzięki ofiarności Rady Rodziców, Burmistrzowi Miasta możemy mieć styczność z taką kulturą. Wspierają nas i pomagają nam także organizacje pozarządowe – proponują projekty, które dofinansowuje np.: Urząd Marszałkowski, Fundacja Wspomagania Wsi.
Zawsze możemy liczyć na Dyrektora Szkoły
Staramy się dziękować swoją pracą – organizujemy wieczory poetyckie, wzbogacamy programy dyskotek szkolnych czy koncertów w szkole i domu kultury.

Wiele planów, czasu mało, ale przy wsparciu tylu dobrych ludzi wszystko się udaje . Moje dziewczyny są twarde i silne, a przede wszystkim kochają to, co robią i są w tym naprawdę dobre...

Dla nich

Mogę stwierdzić, że jestem uzależniona od muzyki. Nie wyobrażam sobie życia bez niej . Towarzyszy mi w każdej sekundzie, kiedy zasypiam i budzę się, gdy płaczę i się śmieję. Myślę, że wielu ludzi czuje podobnie – bo dla mnóstwa piosenka to fragment sytuacji, jakieś wydarzenie, ciepłe słowo lub smutek. Niektóre piosenki pozostają w nas na zawsze – kojarzą się z ludźmi, miejscami, przedmiotami. Kiedy je słyszymy budzą będące w nas (często bardzo głęboko ukryte) wspomnienia.

Rozmarzyłam się… Zamyśliłam… A obok mnie, na wielkim krzesełku siedzi moja mała córeczka . Trzyma w ręku butelkę, pije herbatkę i wielkimi oczami daje sygnał, że pora kończyć…

Miałam napisać o Moich Dziewczynach… O Zespole…Może jutro? A może dziś, jak już usną Maluchy? .

Pozdrawiam wszystkich nocnych marków, do których należę. Słodkich snów