HMS King George V - brytyjski pancernik, okręt główny typu pancerników King George V . Okręt ten był jednym z najbardziej znanych okrętów bojowych, a zarazem dumą Royal Navy okresu II wojny światowej. Okręt należał do serii pięciu jednostek budowanych w stoczniach angielskich od 1937 roku. Wszystkie weszły do linii już po wybuchu wojny sukcesywnie w latach 1940-1942. 2 stycznia 1937 roku położono równocześnie stępki pod dwa pancerniki: "King George V" i "Prince of Wales". Wcześniej zwodowano "King George V" i on też szybciej wszedł do służby liniowej stając się prekursorem całej serii. W marcu 1941 roku okręt wcielono w skład Home Fleet z bazą macierzystą w Scapa Flow na Orkadach. W maju 1941 "King George V" wziął udział w akcji osaczania na Atlantyku hitlerowskiego pancernika "Bismarck" i razem z pancernikiem "Rodney" i kilkoma innymi brytyjskimi pancernikami, oraz 4 flotyllą niszczycieli [m.in. polski Piorun]bezpośrednio przyczynił się do zniszczenia niemieckiego okrętu. Od grudnia 1941 pancernik włączono do blokady floty niemieckiej i ochrony konwojów do ZSRR. W maju 1943 został skierowany na Morze Śródziemne i włączony do zespołu bojowego "Force-III". W lipcu tegoż roku siły zespołu stanowiły ochronę podczas inwazji wojsk sprzymierzonych na Sycylię. W październiku 1944 okręt skierowano na Pacyfik i wcielono w skład Brytyjskiej Floty Pacyfiku. Tam brał udział w działaniach wojennych przeciwko Japonii, aż do jej kapitulacji. Bliźniaczymi okrętami pancernika "King George V" były: "Prince of Wales", "Duke of York", "Anson" i "Howe". Wojny nie przetrwał tylko jeden -- "Prince of Wales", zatopiony przez japońskie lotnictwo w bitwie pod Kuantanem 10 grudnia 1941 roku. HMS "King George V" od marca 1946 pozostawał we flocie rezerwowej. W 1957 wycofano go ze służby, a 20 grudnia 1958 przekazano na złom, co ostatecznie nastąpiło na początku 1959 roku.